داشتیم آماده میشدیم برای سالگرد شقایقهایمان در «پلاسکو» که جهنم «سانچی» شعله کشید و این بار، نیلوفرانمان را با خود برد ،دیگر انگار نام ماه «دی» را باید بگذاریم ماه «داغ» که هر چه داغ است در دی بر دلمان مینشیند؛ بم، پلاسکو، سانچی. .
سوختن در میان آب!
خدایا این چه تضاد غم انگیزیست؟
خدایا چه غمی ست که دل ایرانمان را گرفته است.
چرا زور دعاهای ما مثل آوار پلاسکو به اتش هم در دل آب نرفت...
دنیای ما خالی از معجزه است ا
اما همچنان:
ایمانمان سرشار....
با پرکشیدن شهادت گونه در یانوردان دریادل صنعت نفت که در حال خدمت به کشور و میهن عزیز خود اسیر اب و اتش شدند و قلوب آحاد ملت ایران را محزون نمود ، بار دیگر ثابت کرد کارکنان خدوم این صنعت با پذیرش چنین مخاطراتی چرخ اقتصادی کشور را به گردش در می آورند در این جانفشانی خانواده به خصوص همسران و فرزندان نقشی بسزا دارند چراکه عزیزان خود را در کسوت کاپیتان، افسر و سایر عناوین راهی عرصه خدمت رسانی در دور دست ها میکنند.
در سوگ سرنشینان کشتی نفت کش سانچی با قلبی مملو از غرور و عشق می نشینیم و یاد آن ها را همیشه در دل خود زنده نگاه خواهیم داشت.
بعد از “تو”…
تمام ایران
به یکباره
فرو ریخت
و بیشتر از این کشتی
قلب مردم سرزمینت سوخت!!
این شعله ها بالاخره خاموش می شوند
اما مطمئن باش
چراغ قهرمانی ات
تا ابد روشن است!
راستی...
شعله های قلب مادرت را
چگونه خاموش کنیم؟؟
◾ملوانان سرزمین من، قهرمانان آب های آزاد، یادتان همیشه در قلب های ما آکنده خواهد بود... روحتان شاد ضمن ابراز تسلیت از طرف جامعه ی مهندسین برق به خانواده های حادثه دیده و یادآوری مراتب همدردی و همدلی خود، به تمامی ایرانیان و خانواده صبور و ساعی صنعت نفت تسلیت عرض مینماییم.»
مجتبی صفابخش /بیست و چهارم دیماه 96
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم دی ۱۳۹۶ ساعت 18:43 توسط : مجتبی صفابخش | دسته :
مناسبت ها
